Anita i Amerika

Heile sommaren er fylt med rodeoar i “the San Louis Valley”, og difor måtte me få med oss ein av desse før me reiste heim. Rodeoen me gjekk på var kombinert Rodeo og Derby Car Race, så Sven Aage (stefar) og Louis (vertsfar) brukte maaange timar i garasjen for å få i stand bilen hans. Eg, mamma og litlesyster malte norgesflagget på taket av bilen.

Utan at eg visste det hadde dei også skrive ei helsing til meg:

Søndagen benka me oss inne på “stadioen” blant menn med cowboyhattar, menn som drakk øl og vedda med kvarandre, over 30 varmegrader og lukta av hestar. Det var show i fleire timar med okseridning, små ungar som rei på ryggane til sauer, motorcross triksing, hesteløp og villhestridning.

Utrolig kjekt å var der, med eit unntak. Når cowboyane slengte lasso rundt halsen på kalvar, slo dei ned i bakken og bandt beina på dei fekk eg og litlesyster vondt på vegane av kalvane – på ein heilt annan måte enn kordan eg følte når eg såg på venninna mi og familien brenne gårdsmerket inn i skinnet på kalvane sine. Det gjorde faktisk nytte for seg, medan dette var kun for menneskers underholdning!

Om kvelden blei hestane tatt inn og erstatta med eksos og knusing av metall.
Vertsfar var meget klar:

Veldig kjekt å få med seg!
Howdy og ut….

Siden sist har me drept 607 mygg, kjørt over statsgrensa, høyrd frå vener som har stått i 14 timar utanføre kinoen for å få bilettar til den nye twilight filmen som kom ut i dag og blei utsolgt på 30 min, sett rodeo og malt norgesflagg på toppen av Derby bilen til vertsfar.

Når bilen ser ut som dette etter ein køyretur…

… blir det til at litlesyster står og sprayar seg resten av kvelden med anti-mygg.

Mamma gjorde bakhagen om til ein Indiansk bakgård med mat nok til heile nabolaget. Me hadde til og meg poteter(!!)

Sven Aage og vertssyster tilbringte derimot meir tid i garasjen.

Me køyrde til New Mexico kvar me prøvde å finne eit badeland,

Eg: HI! Do you know where the waterpark is at?
Subway tilsett: the waterpark?
Eg: Yeeeeah
Subway tilsett: Uhhm, they closed down 12 years ago

ein fornøyelsespark som var stengt og ein gocart bane som hadde eit “private party”. Men me fekk i alle fall sett staten, putta litt golf og slikka sola med sine 32 varmegrader.

Bilkos og

utsikt frå highway’en blei det nok av.

Me fant også to sebrar ståande ved vegen som me måtte hilsa på.

Me gjekk til sanddynene som er som ein liten ørken oppe blant alle fjellkjedane her i Rocky Mountrains.

.. og etterlot oss eit flagg på toppen me erobra.

I neste “episode” av mitt liv skal eg fortelja dykk om Derbycar køyringa med norgesflagget og rodeoen med ungar som rir på sauer og menn som rir på oksar. (What a cliff hanger! hø-hø)

Smugtitt:

Det er 294 dagar sidan eg såg mamma, lillesyster og stefar.
Om 3 dagar landar dei i Colorado!
Om 24 dagar set eg mine bein på norsk jord igjen.
Om 24 dagar kan eg ete jelsajordbær, slappa av på hyttetur med venninna eg har kjent i 12 år, stå på kanten av preikestolen, laga smørgraut på Kolbeinstveit, møta alle kjente igjen, sova på westamaranen inn til Stavanger og grilla på verandaen. Det gjer meg glad!

Denne veka har berre gått til venting.
Eg er så sjukt rastlaus og føler eg ikkje kan ta meg til noko som helst.

La det flyet lande i Denver nåååååååå.

Før bursdagen min hadde eg sånn ca null forventningar, og det eg elske med null forventningar er at du bare kan bli positivt overraska – og det blei eg!

 Vertsfar og vertssyster fiksa opp heile hagen med bål kvar dei grilla fajitas, stolar og brus. I fleire timar satt me der og koste oss til myggbilen kom (bil som køyrer gjennom gatene for å drepe mygg) og mørket gjorde at me ikkje kunne sjå kvarandre meir. Dei hadde laga kaka, eller nei: dei hadde kjøpt kaka til meg med 18 lys som forøvring blei blåst ut av vinden lenge før eg fekk sett det, men det er jo ein ungkar og ei motorcross køyrande jenta me snakker om så kor mykje kan ein forlanga?

Vertssyster gav meg ein liten pose fra familien i gave og når eg opna den var det ingenting inni han. Vertssyster gav meg då ei lita kvit eske med verdens finaste ring i gull med diamantar og min “birthstone” som er blå. Det er den beste gaven eg kunne fått for den ringen vil alltid minna meg om min amerikanske familie og året eg hadde her i USA.